اندازه تقریبی پلیکان سفید۱۴۰ تا ۱۷۵ سانتی‌متر است ؛ نر و ماده همشکل هستند.  اندازه منقار پلیکان سفید 27 تا 49 سانتی متر و به رنگ زرد متمایل به نارنجی می باشد و فاصله بین دوبالش به 270 تا 330 می رسد.
پلیکان سفید پرنده‌ای است بزرگ و سفید رنگ با شاهپرهای نخستین سیاه‌رنگ ،  کیسه گلوییش آویخته و پاهای گوشتی به رنگ قرمز و نارنجی دارد .
نر و ماده آنها در فصل زاد و ولد کاکل کوتاه مجعدی در پشت سر و پروبال سفید مایل به صورتی دارند . از فاصله نزدیک پرهای زرد قاعده گردن و چشم‌های قرمزش به‌خوبی دیده می شود .
پرنده نابالغ قهوه‌ای رنگ است و به تدریج رنگ آن مبدل به سفید چرک می شود ، باقیمانده پرهای اولیه به‌صورت خال‌های قهوه‌ای نامنظمی در سطح بدنش خودنمایی می کند . پرواز پلیکان سفید اغلب بی شتاب و توام با بالبازروی‌های کوتاه مدت است . در پرواز سرش را در عقب و روی شانه‌ها نگاه می دارد . به‌طور دسته‌جمعی در ردیف‌های منظم و اغلب در ارتفاع زیاد پرواز می کند .

اندازه  طرقه کبود (طرقه بنفش، طرقه آبی) 21  سانتی متر است  و  اندازه و طول دمش کمی از طرقه کوهی بزرگتر است .
پرنده نر به آسانی با پرو بال خاکستری مایل به آبی سیر شناخته می شود و  از دور تقریبا سیاه  به نظر می آید در زمستان در پرو بال هایش رگه های نخودی رنگی دیده می شود. پرنده ماده در سطح پشتی قهوه‌ای مایل به آبی است و در سطح شکمی کمرنگتر و دارای راه‌راه عرضی قهوه‌ای مایل به خاکستری می باشد.  
جنس ماده طرقه کبود  شبیه جنس ماده توکای سیاه است  با منقار بزرگتر و دم کوتاه تر و زیر تنه اش خالهای نخودی کدر رنگ دارد.
با بالهای فروافتاده و دم نسبتا کوتاه و لرزان روی سنگ می نشیند و به محض نزدیک شدن انسان با حرکتی شیرجه مانند می پرد و دور می شود .

رسیدن دیر هنگام آخرین درنای سیبری به جا مانده از جمعیت ایرانی بر دوستداران این پرنده خجسته باد

درنای نر تنها، آخرین بازمانده جمعیت درنا که در گذشته نه چندان دور 16 قطعه از آن در ایران شمارش می شده
امروز شنبه 28 آذرماه 1388 حوالی ساعت 4:30 بعد از ظهر به وقت تهران پرواز کنان در آسمان تالاب شهرستان سرخرود واقع در شمال ایران دیده شد. سپس  بدون نشستن به طرف منطقه دیگر یعنی دامگاه ازباران پرواز خود را ادامه داد. این پرنده که با تاخیر زمانی نسبتاً زیادی نسبت به سالهای قبل وارد

اندازه مگس گیر خال دار ۱۳/۵ سانتی‌متر است ؛ صرف نظر از حالت قائم بدن به وسیله پرو بال قهوه‌ای مایل به خاکستری ، تارک خال‌خال و سینه تقریبا سفید رگه‌رگه شناسایی می شود . بال‌ها و دم خود را اغلب تکان می دهد ، معمولا در ارتفاع کم روی شاخه‌ها می نشیند و از آنجا با پروازی چابک و سریع حشرات در حال گذر را دنبال می کند .
منقار سیاه رنگی دارد و رگه هایی در پیشانی و سینه و رگه هایی کمرنگ در لبه پوشپرهای بلند و خط بالی اش دیده می شود.
پرنده ای نسبتا تک‌زی است .
مگس گیر خال دار روی شاخه ها به صورت موجی پرواز کرده و حشرات را در هوا شکار می کند.

زنبور خوار سبز (زنبور خوار کوچک) اندازه اش 25 سانتی‌متر ( با احتساب پرهای دراز میانی دم ) است و  از همه زنبور خورهای ایران کوچکتر است.

توسط پر و بال سبز ، خط چشمی سیاه  شناخته می شود .

پرهای مرکزی دم بلند و فاقد گلوی بلوطی، همانند زنبور خوار گلو خرمایی است.

اندازه گلاریول بال سرخ تقریبا 25 سانتی‌متر است؛  نر و ماده همشکل هستند، گلاریول بال سرخ ،  بالهای دراز ، نوک تیز و تیره رنگ ، دم سیاه دوشاخه با قاعده سفید و پاهای سیاه دارد ، منقارش کوتاه و اندکی خمیده است ، در سطح پشتی قهوه ای زیتونی و در سطح شکمی نخودی رنگ می باشد ، شکمش سفید است و گلویی کرم رنگ با خط حاشیه ای سیاه دارد ، این خط حاشیه ای در پروبال زمستانی زیاد واضح نیست .
منقار کوچک به رنگ تیره و پاهایش سیاه و کوچک است. به سرعت حرکت می کند و راست می ایستد. روی زمین شبیه به سلیم ها به نظر می رسد.
در پرنده بالغ، گلو نخودی با حاشیه سیاه و باریک، بال ها قهوه ایی تیره و پرهای پوششی زیر بال قرمز متمایل به قهوه ای است که در حاشیه شاهپرهای ثانویه، نوار سفید رنگی دیده می شود.