باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای)

Rate this item
(2 votes)
وضعیت حفاظتی باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای)

وضعیت حفاظتی باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای):

جنگ خلیج فارس در سالهای 1991-1990 و رها شدن نفت خام در خلیج فارس به جمعیت این پرنده آسیب جدی وارد نمود.
با توجه به تخریب زیستگاه این پرنده به علت استخراج نفت، جمعیت آن رو به کاهش است و جز پرندگان تهدید شده، آسیب پذیر می باشد که حفاظت از آن ضروری است

نیم رخ سایه پرنده

باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای) اندازه پرنده: 75-175 Cm

طبقه‌بندی علمی

فرمانروا:جانوران

شاخه: طنابداران

رده:پرندگان

راسته:پلیکان سانان-pelecaniformes

تیره باکلان-phalacrocoracidae

نام علمی:Phalacrocorax nigrogularis

نام انگلیسی:


Socotra Cormorant

نقشه پراکندگی باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای):

پراکندگی باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای)

باکلان گلو سیاه از جمله پرندگان بومی ایران و نسبتا فراوان است . این پرنده در جزایر خلیج فارس ( پناهگاه حیات وحش شیدور در استان هرمزگان و در نزدیکی جزیره لاوان ) زادوولد می کند .

باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای) - 2.5 out of 5 based on 2 votes

چطور پیدایش کنیم:

باکلان گلو سیاه، 80 سانتیمتر طول دارد. اندکی کوچکتر از باکلان و دریازی است. و منقارش اندکی بزرگتر از سایر باکلان هاست. پرنده ای سیاه رنگ با جلای سبز است. به جز صورتش که سفید است. تنها در فصل تولید مثل در تعدادی از پرهای زیر چشم و گردن، خال های سفیدی ظاهر می شود . سر، در پرنده ی بالغ بنفش تیره است. در فصل تولید مثل، روتنه سبز تیره براق و منقارش خاکستری تیره دیده میشود، که در انتها و نیم نوک پایین به سبزی متمایل است. جوان های بالکان گلو و سیاه اندکی قهوه ای رنگ اند، بدون خال هایی در سینه و شکم ، که با جوجه باکلان ها اشتباه می شوند. این پرنده عمدتا از ماهی تغذیه می کند.

صدای باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای):

زیستگاه باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای)

منحصرا دریازی است اگرچه معمولا زیاد از خشکی دور نمی شود . در جزایر سنگی یا ماسه‌های روی زمین آشیانه می سازد .

Read 6890 times Last modified on چهارشنبه, 22 آذر 1391 07:55

همکاران ما

Arthur Morris/www.BIRDSASART-blog.com     

  دانشنامه پرندگان ایران برنده تندیس طلایی بهترین سایت علمی ایران