تیره آبچلیک-scolopacidae

تیره آبچلیک-scolopacidae(تعداد گونه ها :25)

پرندگانی هستند آبچر با پاهای نسبتا بلند یا خیلی بلند ، بال‌های دراز که معمولا نوک‌تیز و زاویه‌دار است و منقار دراز و باریک که ممکن است راست یا خمیده باشد . پر و بال آنها اغلب در تابستان و زمستان متفاوت است . نوار بالی و طرح دمگاه و دم در تشخیص آنها اهمیت زیادی دارد .
بیشتر آنها مهاجرند و تابستان‌ها را در سواحل جنوب منطقه زادوولد خود می گذرانند
نسبتا اجتماعی هستند و بعضی از آنها گله‌های بزرگ تشکیل می دهند . نر و ماده آنها همشکل است .
معمولا روی زمین آشیانه می‌سازند . جوجه آنها پوشیده از کرک‌پر است و بعد از خروج از تخم قادر به فعالیت می باشد . غذایشان شامل مواد مختلف حیوانی و بعضی مواد گیاهی است .



18 سانتی‌متر ؛ این پرنده در پر و بال زادوولد به‌طور کلی به رنگ قرمز آجری است . تارک و سطح پشتی آن پر از نشانه‌های سیاه و بلوطی ، طرفین سر ، گردن و سطح شکمی قرمز آجری روشن و قدری لکه‌لکه ، و دمگاهش سفید است که تا حدی به وسیله نوک تیره بال‌ها پوشیده بوده ،‌ به خوبی دیده نمی‌شود . در زمستان اغلب همراه تلیله شکم سیاه دیده می‌شود و خیلی شبیه آن است . ولی با داشتن دمگاه سفید که در پرواز کاملا اشکار می باشد ، به خوبی از آن تشخیص داده می شود ( دمگاه تلیله شکم سیاه در وسط تیره است ) . تفتوت‌های دیگر عبارت است از گردن و پاهای درازتر ، قامت راست‌تر وکشیده‌تر ، سینه یکدست‌تر و بدون لکه ( که در پرنده نابالغ نخودی مایل به صورتی است ) ، ابروی روشن‌تر ، صدای متفاوت و بالاخره منقار نازکتر و بلندتر که خمیدگی متناسبی رو به پایین دارد . اما شکل منقار همیشه تعیین کنند نیست ، زیرا منقار تلیله شکم سیاه نیز گاهی اوقات به همین‌شکل است .

اطلاعات بیشتر در مورد: تلیله بلوطی

17 سانتی‌متر ؛ در تابستان‌ها تنها تلیله‌ای است که قسمت پایین سینه و شکم آن سیاه است ، سطح پشتی و تارک بلوطی‌رنگ آن با رگه‌رگه سیاه ، قسمت بالای سینه‌اش سفید و دارای رگه‌های ظریف‌تری است . منقارش نسبتا دراز و نوک آن اندکی رو به پایین است . در زمستان سطح پشتی خاکستری مایل به قهوه‌ای رگه‌رگه و سطح شکمی سفید دارد ، با رگه‌رگه ظریف خاکستری رنگ روی سینه و پهلوها . خط بالی سفید و طرفین سفید دمگاه ودمش در پرواز نسبتا مشخص است . ( تلیله سفید درزمستان با اندازه بزرگتر ، پر و بال سفید‌تر و خط بالی روشن‌تر مشخص می شود . تلیله بلوطی در زمستان با وجود داشتن پاهای درازتر و سطح شکمی سفیدتر ، دمگاه سفید بهترین نشانه تشخیص آن است ) . معمولا در هنگام تغذیه قوز می کند .

اطلاعات بیشتر در مورد: تلیله شکم سیاه

5/14 سانتی‌متر ؛ رنگ پروبال این پرنده در سطح پشتی و سینه خاکستری‌تر و یکدست‌تر از پرنده مشابه‌اش تلیله کوچک است و از لحاظ صدا و رفتار نیز با آن متفاوت است . در پرواز خط بالی سفید و نامشخصی دارد و شاهپرهای کناری دمش سفید است ( در تلیله کوچک خاکستری بنظر می رسد ) . از فاصله نزدیک پاهای قهوه‌ای یا سبز رنگ آن مشخص است در صورتی که پاهای تلیله کوچک سیاه می باشد .

اطلاعات بیشتر در مورد: تلیله دم سفید

14 سانتی‌متر ؛ از همه تلیله‌ها کوچکتر است و از تلیله شکم سیاه به وسیله منقار راست کوتاه و جثه ریز و خوش‌ترکیبش شناخته می شود . پرنده بالغ در تابستان تارک و سطح پشتی خرمایی رنگ دارد ، سینه‌اش رگه‌رگه با اثری از رنگ خرمایی ، و شکم و ابروی آن سفید است . در زمستان سطح پشتی آن به رنگ خاکستری و گردن و سینه‌اش سفید‌تر است . پرنده نابالغ شبیه بالغ ولی کمرنگتر و سینه‌اش یکدست‌تر است و دو علامت کمرنگ اما مشخص به شکل ( V ) در پشت دارد . تلیله کوچک در پرواز مانند تلیله شکم سیاه خط بالی ، و سفیدی دو طرف دمگاهش پیداست ولی روی دم آن رنگ سفید دیده نمی شود .

اطلاعات بیشتر در مورد: تلیله کوچک


درشت‌تر و چاق‌تر از آبچلیک خالدار و آبچلیک آوازخوان است ، در پرواز به آسانی به وسیله سیاهی زیر بال‌ها ( که در آبچلیک خالدار سفید مایل به نخودی است ) ، سطح پشتی تقریبا سیاه که تضاد شدیدی با سفیدی درخشان دمگاه ، قسمت عمده دم و سطح شکمی دارد ، تشخیص داده می شود . گردن و سینه‌اش دارای رگه‌رگه قهوه‌ای مایل به خاکستری است ، بخصوص در طرفین ، خط بالی ندارد ، و دمش در انتها دارای راهراه عرضی سیاه می باشد .

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک تک زی
صفحه3 از3

همکاران ما

Arthur Morris/www.BIRDSASART-blog.com     

  دانشنامه پرندگان ایران برنده تندیس طلایی بهترین سایت علمی ایران