تیره آبچلیک-scolopacidae

تیره آبچلیک-scolopacidae(تعداد گونه ها :25)

پرندگانی هستند آبچر با پاهای نسبتا بلند یا خیلی بلند ، بال‌های دراز که معمولا نوک‌تیز و زاویه‌دار است و منقار دراز و باریک که ممکن است راست یا خمیده باشد . پر و بال آنها اغلب در تابستان و زمستان متفاوت است . نوار بالی و طرح دمگاه و دم در تشخیص آنها اهمیت زیادی دارد .
بیشتر آنها مهاجرند و تابستان‌ها را در سواحل جنوب منطقه زادوولد خود می گذرانند
نسبتا اجتماعی هستند و بعضی از آنها گله‌های بزرگ تشکیل می دهند . نر و ماده آنها همشکل است .
معمولا روی زمین آشیانه می‌سازند . جوجه آنها پوشیده از کرک‌پر است و بعد از خروج از تخم قادر به فعالیت می باشد . غذایشان شامل مواد مختلف حیوانی و بعضی مواد گیاهی است .



22 سانتی متر ؛ این پرنده به وسیله منقار دراز و تیره رنگ و سر بالا و پاهای نارنجی روشن مشخص می شود . در زمستان تارک و سطح پشتی آن خاکستری کمرنگ و در تابستان قهوه ای تر است با دو نوار پهن نامنظم و سیاه رنگ در طرفین پشت که در پایین بهم می پیوندد . سطح شکمی سفید با رگه های کمرنگ روی گردن و سینه دارد . در پرواز دمگاه کمرنگ و سفیدی حاشیه عقبی بال آن بخوبی پیداست . حرکت متناوب بالا و پایین کردن سر و دم آن شبیه آبچلیک آوازخوان جلوه می دهد ، ولی جثه کوچکتر و پاهی بلندتری دارد

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک نوک سر بالا
آبچلیک آوازخوان - 5.0 out of 5 based on 1 vote

آبچلیک آوازخوان 19 سانتی متر است ؛ این پرنده به وسیله سطح پشتی قهوه ای مایل به زیتونی ( که در تابستان خالهای سیاه نامشخصی دارد ) ، دمگاه و دم قهوه ای با طرفین سفید ، سطح شکمی سفید که در روی گردن و سینه رگه های کمرنگی دارد ، تشخیص داده می شود . معمولا در ارتفاع کم و نزدیک به سطح آب پرواز می کند . بال زدن آن سریع و کم دامنه است و توام با بالبازروی های کوتاه مدت می باشد . در این حالت بال ها را خمیده و رو به پایین نگاهمیدارد و خط بالی سفید آن کاملا پیداست . نشانه های دیگر تشخیص آبچلیک آوازخوان ؛ یکی صدای مخصوص آن و دیگری حرکت مداوم بالا و پایین بردن سر و دم می باشد . غالبا بین سنگ های ساحل رودخانه ها می دود . از آبچلیک های دیگر با اندازه کوچک و سطح پشتی و دمگاه تیره رنگ مشخص می شود .!

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک آوازخوان
آبچلیک خالدار - 5.0 out of 5 based on 1 vote

آبچلیک خالدار 20 سانتی‌متر ؛ آبچلیکی با جثه ظریف ، که در تابستان به وسیله سطح پشتی قهوه ای مایل به زیتونی پررنگ با خال های سفید فراوان مشخص می شود . سر ، گردن و سینه اش دارای رگه رگه ظریف است و ابروی سفید رنگ و مشخصی دارد . در پرواز دمگاه نسبتا سفید و در زیر بال های سفید مایل به نخودی آن در مقابل سطح پشتی تضاد کمتری از آبچلیک تک زی نشان می دهد . خط بالی ندارد . در زمستان خال های سفید بدنش نا مشخص تر است و به آبچلیک پا سبز شباهت پیدا می کند ولی آبچلیک پا سبز پرجثه تر و سیاه رنگتر است با دمگاه و دم سفید آشکارتر و زیر بالهای  سیاه رنگ . پاهای آبچلیک خالدار دراز ، به رنگ زرد و یا سبز مایل به زرد می باشد .

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک خالدار

 آبچلیک پا سبز  32 سانتیمتر طول دارد و از آبچلیک پا سرخ بزرگتر است. پاها بلند و سبز (گاهی زرد مایل به سبز) ، منقار بلند واندکی سر بالا به رنگ سیاه، روتنه قهوه ای خاکستری، دم راه راه سیاه وسفید دمگاه و قسمتی از دم و پشت به شکل لوزی و سفید سینه لکه لکه و شکم و زیر تنه سفید است. در پرواز پاها بیرون ار دم قرار می گیرد. فاقد نوار ابرویی است و در پرو بال تابستانی، روتنه تیره یا نقطه نقطه های قهوه ای زیتونی و پهلوها و سینه نقطه نقطه ای دیده می شود. پرنده ی جوان، به طور یکنواخت با روتنه ی خاکستری قهوه ای ، زیرتنه سفید وسر و سینه ی خاکستری دیده می شود. اغلب در آب های کم عمق برای شکار ماهی های کوچک ، در حالی که به سرعت در حال دویدن است، دیده می شود.

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک پا سبز

آبچلیک تالابی 22 سانتی‌متر است ؛ پرنده‌ای است با بدنی باریک و پاهای دراز که در پر و بال زمستان شبیه آبچلیک سبز است .
ولی صرفنظر از اندازه به وسیله منقار راست و خیلی ظریف ، صورت و پیشانی سفید و پاهای نسبتا دراز و سبزرنگ از پرنده مزبور مشخص می شود . در تابستان پرهای سطح پشتی آن در وسط سیاه و در حاشیه نخودی رنگ است که منظره خال خال کاملا واضحی به پرنده می دهد . در پرواز نظیر آبچلیک سبز طرح تیره و روشنی دارد ، ولی پاهایش از حد دم تجاوز می کند و صدایش کاملا متفاوت است . حرکاتش بسیار زیباتر از حرکات آبچلیک سبز می باشد.!

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک تالابی

آبچلیک پا سرخ 27 سانتی‌متر است ؛ در حال پرواز به وسیله سفیدی واضح حاشیه عقبی بال‌های تیره‌رنگ ، پشت و دمگاه سفید و در حال استراحت به وسیله پاهای درازش که به رنگ قرمز نارنجی است تشخیص داده می شود . منقاری سیاه‌رنگ با نوک سیاه دارد . سطح پشتی آن نقش و نگار سیاه و خاکستری آشکار و دمش راهراه عرضی سیاه و سفید دارد . سطح شکمی آن پر از خط و خال است . پرنده نابالغ در سطح پشتی نخودی رنگ‌تر است و پاهای زرد نارنجی دارد . این پرنده محتاط و در عین حال پر سر و صدا است . هنگام اضطراب مرتب سر خود را بالا و پایین می کند

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک پا سرخ
آبچلیک دودی - 3.5 out of 5 based on 2 votes

آبچلیک دودی  30 سانتی‌متر ؛‌ در تابستان از تمام پرندگان مشابه خود به وسیله پر و بال دودی مایل به سیاه و سطح پشتی با خال‌های ریز سفید مشخص می شود . از فاصله دور سطح شکمی آن تیره‌تر از سطح پشتی بنظر می رسد .
دمگاهش سفید است و به صورت نوار باریکی تا قسمتی از پشت ادامه دارد . دم آن دارای راه‌راه عرضی است . در زمستان بیشتر شبیه آبچلیک پا سرخ است با این تفاوت که خط بالی ندارد ، منقار آن درازتر و باریکتر و پاهایش بلندتر است ( به طوری که در پرواز امتداد پاها به خوبی از حد دم تجاوز می کند ) و سطح پشتی آن خاکستری روشن‌تری است که پر از خال‌های سفید می باشد . وقتی همراه آبچلیک پا سرخ باشد با قامتی راست‌تر و گردن درازتر و جنب و جوش بیشتر هنگام تغذیه از آن تشخیص داده می شود .

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک دودی

تلیله نوک پهن 16 سانتی‌متر است ؛ از تلیله شکم سیاه کوچکتر است ، پاهایش به‌طر نامتناسبی کوتاه و منقاری دراز با قاعده ضخیم دارد که نوک آن به سمت پایین کج می باشد . در فصل زادوولد سطح پشتی این پرنده خیلی پررنگ است و مانند پاشلک کوچک در ناحیه پشت رگه‌های کرم رنگ واضحی دارد . ابروی آن مشخص و در پشت چشم دو شاخه می باشد که به سر پرنده منظره راهراه مخصوصی می دهد . در حال استراحت لبه مسی رنگ شاهپرهای ثانوی مشهود است و سینه رگه‌رگه با سفیدی سطح شکمی تضاد خاصی دارد . در حال پرواز خیلی تیره‌رنگ بنظ می‌رسد و فقط اثری از خط بالی نشان می دهد . در زمستان سطح پشتی آن تقریبا خاکستری رنگ و سینه‌اش رگه‌رگه می باشد ( درست مثل تلیله شکم سیاه ) ولی شاخه بالائی دوشاخه ابروی آن گاهی نامشخص است و لکه تیره‌ای در خم بالش به چشم می خورد . از اغلب پرندگان ساحلی کوچک ، کم جنب و جوش‌تر است .!

اطلاعات بیشتر در مورد: تلیله نوک پهن
آبچلیک شکیل - 2.0 out of 5 based on 1 vote

جنس نر 29 سانتی‌متر ، ماده 23 سانتی‌متر ؛ پرنده نر در فصل زادوولد به‌وسیله پرهای بلند و افراشته گردن و طره گوش که به صورت یک شنل با ترکیبی از رنگ‌های سیاه ، سفید ، بلوطی و نخودی جلوه می کند به آسانی تشخیص داده می شود . در پرواز نیز گردن پف‌کرده این پرنده نشانه تشخیص خوبی است . نر و ماده در فصل زمستان به وسیله طرح فلسی سطح پشتی مشخص می شوند . سینه آنها نخودی رنگ است و شنل و طره گوش را ندارند . پرنده بالغ در آغاز یا پایان فصل زادوولد در سطح پشتی قهوه‌ای بوده ، در سینه لکه‌های تیره‌رنگ فراوان دارد که با چانه کمرنگ و شکم سفید آن تضاد شدیدی نشان می دهد . در زمستان شبیه آبچلیک پا سرخ است ولی به وسیله منقار کوتاه‌تر طرح فلسی پر و بال ، دم تیره با دو لکه سفید بیضی شکل در طرفین آن ( که گاهی به هم پیوسته‌اند ) نداشتن سفیدی روی شاهپرهای ثانوی بال و بالاخره قامت راست‌تر ، از پرنده مزبور تشخیص داده می شود . رنگ پاهایش بین قهوه‌ای مایل به خاکستری تا سبز و یا نارنجی متغیر است . پرنده نابالغ شبیه ماده بالغ ولی نقش و نگار سطح پشتی آن پررنگتر و سینه‌اش به رنگ نخودی مایل به صورتی است و اغلب تشخیص آن دشوار است .!

اطلاعات بیشتر در مورد: آبچلیک شکیل
تلیله سفید - 3.0 out of 5 based on 1 vote

در پرواز نوار بالی دراز و سفید آن در زمینه بال تیره‌رنگش مشخص‌تر از سایر پرندگان ساحلی کوچک است .دمش تیره‌رنگ و کناره‌های آن سفید می باشد . در تابستان سطح پشتی ، سر و سینه‌اش بلوطی رنگ است با خال‌خال تقریبا سیاه که با شکم سفید یکدست آن تضاد خاصی دارد . در زمستان بین پرندگان نظیر خود از همه سفید‌تر است . سر و سطح شکمی آن سفید و در سطح پشتی خاکستری رنگ است ، با یک لکه تیره روی شانه و از فالاروپ‌های با پر و بال زمستانی به وسیله بدن پُرتر ، نداشتن نوار چشمی تیره و رفتار متفاوت تشخیص داده می‌شود . در زمستان ، نشانه‌های تشخیص این پرنده از تلیله شکم سیاه که تیره‌رنگ‌تر می باشد عبارت است از اندازه بزرگتر ، نوار بالی بسیار واضح‌تر ، و منقار کلفت‌تر و راست ، و در تابستان نیز سطح پشتی آن کمرنگ‌تر از پرنده مزبور است و لکه سیاه روی شکم را ندارد . پرنده نابالغ در سطح پشتی نقش شطرنجی سیاه و سفید دارد ، سر و سینه‌اش نخودی مایل به صورتی است .

اطلاعات بیشتر در مورد: تلیله سفید
صفحه2 از3

همکاران ما

Arthur Morris/www.BIRDSASART-blog.com     

  دانشنامه پرندگان ایران برنده تندیس طلایی بهترین سایت علمی ایران