42 سانتی‌متر ؛ اندازه این پرنده کمتر از نصف اندازه میش مرغ است ، محتاط بودن بیش از حد این پرنده مشاهده آن را دشوار می سازد . پرنده نر در پرو بال زمان زاد و ولد ؛ به وسیله گردن سیاه و سفیدش مشخص می شود . سطح پشتی بدن و تارک آن قهوه ای ، خاکی کمرنگ و پر از خطوط موجدار سیاه ، صورتش خاکستری مایل به آبی و سطح شکمی آن سفید است . پرنده ماده در سطح پشتی کمرنگتر با رگه‌رگه و راه‌راه عرضی سیاه و در سطح شکمی ، سفید مایل به نخودی است با سینه و پهلوهای راه‌راه . روی صورت و گردنش نشانه مشخصی ندارد ، رفتارش مانند میش‌مرغ است ولی به سهولت می دود و هنگام مخفی شدن قوز کرده روی زمین پهن می شود .  پروازش خیلی سریع است ، بال زدن پرنده نر ، سریع و توام با صدایی سوت مانند است ، در پرواز بطور کلی سفید بنظر می آید ولی نوک بالهایش سیاه و مشخص است . اوج پروازش از میش مرغ خیلی بیشتر است . معمولا بصورت دسته های کوچک ، ولی در پاییز به صورت گله های بزرگ دیده می شود .

نر 100 سانتی‌متر ، ماده 75 سانتی‌متر ، به آسانی از روی اندازه بسیار بزرگ بدن فربه ، گردن و پاهای دراز و کلفتش تشخیص داده می شود . سر و گردنش به رنگ خاکستری روشن است . پرنده نر سبیل بلندی مرکب از موپرهای سفید دارد ، سطح پشتی نخودی سیر با راهراه های عرضی سیاه دارد . سطح شکمی آن سفید و سینه اش به رنگ بلوطی است . پرنده ماده کوچکتر است و نوار سینه ای را ندارد . این پرنده در پرواز بالهایش بطور کلی سفید بنظر می رسد ، با انتهای گسترده و سیاه ، گردن و بالها در این حالت کشیده است . بال زدنش اهسته ، منظم ، ولی پرتوان است ، در حالی که سر خود را بالا می گیرد به آرامی راه می رود . پرنده ای بینهایت محتاط می باشد و نزدیک شدن به آن دشوار است ، معمولا به صورت گله های کوچک دیده می شوند که در آن تعداد ماده ها بیشتر است ، ولی در فصل زادوولد ، فقط نرها دسته دسته دیده می شوند . این پرنده به وسیله اندازه خیلی بزرگ و نداشتن رنگ سیاه روی گردن ، از هوبره های دیگر مشخص می شود