انگلیسی : Siberian Crane

فرانسوی : Grue de Sibérie

لاتین : Grus leucogeranus

چطور پیدایش کنیم:

135 سانتی‌متر ؛ نر و ماده همشکل . نوکش از همه درناها بلندتر است . پرنده بالغ کاملا سفید ، صورت و قسمت فوقانی سر قرمز، پاها صورتی متمایل به قرمز تیره ، پیشانی سیاه و چشمها زرد است. هنگام پرواز شاهپرهای سیاهرنگ بالش به خوبی نمایان است. پرنده جوان فاقد لختی و قرمزی صورت بوده و سر و گردن به رنگ مسی زنگ مانند ، بالهایش با پوشش نخودی قهوه‌ای مانندی که آن را در هنگام پرواز از لک لک متمایز می سازد، دیده می شود. پروازش شبیه به درنای معمولی ، صداهاي بلند و گاهی آرام ، رسا و آهنگین و فلوت مانند شبیه کروک کروک ؛ به طور متناوب براي ارتباط برقرار كردن با ساير اعضاء گروه بكار مي رود .

زیستگاه :

مناطق تالابی، شالیزارها، نیزارها و دریاچه ها ؛ زمينهاي كشت شده و تالابي وهمچنين درياچه‌هاي داراي پوشش خوب گياهي و مناطق وسيع كم عمق آب شيرين با میدان دید خوب از زيستگاههاي مناسب اين پرنده محسوب مي شود. روی زمین و گاهی نیز در آبهای کم عمق ، عمدتاً در لجن زار و باتلاق آشیانه می‌سازد . درناهاي سيبري در مناطق باز و مرتفع خشك و تالابي، معمولاً از ريشه‌هاي گياهي وغده‌ها، قورباغه‌ها، حلزون‌ها ،كرم‌ها، دانه‌ها و ميوه‌هاي كوچك تغذيه مي‌کنند

پراکندگی :

درنای سیبری در زمره پرندگان در معرض خطر انقراض است . سه جمعيت از درناهای درناي سيبري وجود دارد. جمعيت شرقي در درياچه پويانگ در جنوب چين زمستان را مي گذرانند و جمعيت مركزي ( یک تا سه عدد ) كه در پارك ملي كئولادو در شمال غربي هند زمستان‌گذراني مي كردند، اكنون منقرض شده اند. جمعيت غربي مسيري در حدود 3700 مايل را براي رسيدن به منطقه زمستان گذراني در تالاب فريدونكنار در شمال ايران را طي مي‌كنند و در طي اين مسير درتالابهاي نارزوم در قزاقستان و ذخيره گاه طبيعي آستراخان روسيه در دهانه رودخانه ولگا استراحت مي كند . معمولا در ماه اكتبر به مناطق زمستان‌گذراني مي رسند و تا اواخر فوريه يا اوايل مارس در اين مناطق باقي مي مانند. كل جمعيتهاي اين گونه در عرصه‌هاي جوجه آوري خود در روسيه توليد مثل مي كنند. به منظور افزايش تعداد اين جمعيت در سال 2003 سه جوجه و در سال 2004 دو جوجه درناي سيبري كه در ذخيرگاه زيست كره اكا در روسيه پرورش يافته بودند به ايران منتقل شدند تا به درناهاي وحشي اين جمعيت بپيوندند و با آنها به مناطق توليد مثل خود مهاجرت كنند ؛ نهايتاً طي سالهاي مذكور در هر سال تنها يك جوجه توانست با جمعيت مهاجرت كند ، كه متاسفانه جوجه مذكور در مسير بازگشت ناپديد گرديدند. پس به‌طور کلی درنای سیبری از جمله پرندگان مهاجر ایران است که زمستان‌ها به تعداد اندک در جنوب دریای خزر (منطقه فریدون‌كنار مازندران )دیده می‌شود. در سال ۱۳۸۵ یک میلیون دلار برای حفظ نسل درنای سیبری در تالاب فریدون‌کنار اختصاص یافته‌است . جمعیت مهاجر به ایران در گذشته ای نه چندان دور به بیش از ۲۰۰ قطعه می رسید که متاسفانه به دلایل مختلف این تعداد در دهه گذشته به ۱۰ قطعه کاهش یافته است.