اندازه کبک 33 سانتی‌متر است ؛  پرنده‌ای آشنا و فراوان که از تیهو کاملا بزرگتر است و به وسیله سطح پشتی خاکستری ، گلوی نخودی رنگ با نوار حاشیه‌ای پهن و سیاه و با راه‌راه عرضی و خیلی واضح پهلو‌ها مشخص می شود . منقار و پاه‌هایش قرمز رنگ است . رنگ خرمایی شاهپرهای کناری دمش در پرواز نمایان می شود .
صورت سفید رنگی دارد و نوار پهن و سیاه ابرویی گشواره مانندی در آن دیده می شود.
زیر تنه اش زرد بلوطی و رو تنه خاکستری مایل به صورتی است.
حاشیه های دمش خاکستری رنگ و در هنگام پرواز، به رنگ بلوطی دیده می شود.

اندازه قوی فریادکش 150 سانتی‌متر است؛ منقار سیاه با قاعده زرد لیمویی ، این پرنده را از قوی گنگ متمایز می سازد که منقاری نارنجی با قاعده برآمده و سیاه دارد . همچنین با گرد راست و صدای شیپور مانند نیز مشخص می شود .
شبیه قوی کوچک است و فرق آن با قوی کوچک عبارت است از اندازه خیلی بزرگتر ، سر دراز که از نیم رخ تخت بنظر می آید ، زردی بیشتر قاعده منقار که شکل مثلث و راس آن به سمت جلو می باشد ، و صدای مخصوص .
پرنده نابالغ قهوه ای کمرنگ مایل به خاکستری و روی هم رفته ، خاکستری رنگ‌تر از نابالغ قوی گنگ است . منقار صورتی کمرنگ با نوک تیره دارد.

اندازه کمرکولی کوچک 14 سانتی‌متر است؛ شبیه کمرکولی جنگلی ، ولی خیلی کمرنگ‌تر است، زیستگاهش به کلی با زیستگاه کمرکولی جنگلی تفاوت دارد که این شاخص مناسبی برای شناسایی آنها از یکدیگر است.
اغلب در سطح صخره‌های برهنه دیده می شود ولی گاهی روی درخت نیز می نشیند .  
روی تنه کمرنگ و خاکستری رنگ، سطح شکمی تقریبا سفید ، پهلوها و پوشپر‌های زیر دم نخودی مایل به قهوه‌ای ( نه بلوطی ) بدون لکه های سفید و دم خاکستری یکدست بدون نشانه‌های سفید دارد .

اندازه چنگر 37 سانتی‌متر است؛ پرنده‌ای  آبزی به رنگ سیاه یکدست که در ناحیه سر و گردن پررنگ‌تر و براق‌تر است.
رنگ سیاه و منقار و سپر سفیدش شناسایی آن را بسیار راحت می کند. پاهای سبز زیتونی و چشم های قرمزی دارد.
از چنگر نوک‌سرخ به وسیله اندازه بزرگتر ، جثه پرتر ، سپر پیشانی و منقار سفید مشخص می شود . ضمنا بر خلاف پرنده مزبور خط سفید پهلوها و سفیدی پوشپرهای زیر دم را ندارد .
در پرواز نوک سفید شاهپرهای ثانوی بالش به صورت خط سفیدی نمایان است .

اندازه تقریبی پلیکان سفید۱۴۰ تا ۱۷۵ سانتی‌متر است ؛ نر و ماده همشکل هستند.  اندازه منقار پلیکان سفید 27 تا 49 سانتی متر و به رنگ زرد متمایل به نارنجی می باشد و فاصله بین دوبالش به 270 تا 330 می رسد.
پلیکان سفید پرنده‌ای است بزرگ و سفید رنگ با شاهپرهای نخستین سیاه‌رنگ ،  کیسه گلوییش آویخته و پاهای گوشتی به رنگ قرمز و نارنجی دارد .
نر و ماده آنها در فصل زاد و ولد کاکل کوتاه مجعدی در پشت سر و پروبال سفید مایل به صورتی دارند . از فاصله نزدیک پرهای زرد قاعده گردن و چشم‌های قرمزش به‌خوبی دیده می شود .
پرنده نابالغ قهوه‌ای رنگ است و به تدریج رنگ آن مبدل به سفید چرک می شود ، باقیمانده پرهای اولیه به‌صورت خال‌های قهوه‌ای نامنظمی در سطح بدنش خودنمایی می کند . پرواز پلیکان سفید اغلب بی شتاب و توام با بالبازروی‌های کوتاه مدت است . در پرواز سرش را در عقب و روی شانه‌ها نگاه می دارد . به‌طور دسته‌جمعی در ردیف‌های منظم و اغلب در ارتفاع زیاد پرواز می کند .

اندازه  طرقه کبود (طرقه بنفش، طرقه آبی) 21  سانتی متر است  و  اندازه و طول دمش کمی از طرقه کوهی بزرگتر است .
پرنده نر به آسانی با پرو بال خاکستری مایل به آبی سیر شناخته می شود و  از دور تقریبا سیاه  به نظر می آید در زمستان در پرو بال هایش رگه های نخودی رنگی دیده می شود. پرنده ماده در سطح پشتی قهوه‌ای مایل به آبی است و در سطح شکمی کمرنگتر و دارای راه‌راه عرضی قهوه‌ای مایل به خاکستری می باشد.  
جنس ماده طرقه کبود  شبیه جنس ماده توکای سیاه است  با منقار بزرگتر و دم کوتاه تر و زیر تنه اش خالهای نخودی کدر رنگ دارد.
با بالهای فروافتاده و دم نسبتا کوتاه و لرزان روی سنگ می نشیند و به محض نزدیک شدن انسان با حرکتی شیرجه مانند می پرد و دور می شود .

اندازه مگس گیر خال دار ۱۳/۵ سانتی‌متر است ؛ صرف نظر از حالت قائم بدن به وسیله پرو بال قهوه‌ای مایل به خاکستری ، تارک خال‌خال و سینه تقریبا سفید رگه‌رگه شناسایی می شود . بال‌ها و دم خود را اغلب تکان می دهد ، معمولا در ارتفاع کم روی شاخه‌ها می نشیند و از آنجا با پروازی چابک و سریع حشرات در حال گذر را دنبال می کند .
منقار سیاه رنگی دارد و رگه هایی در پیشانی و سینه و رگه هایی کمرنگ در لبه پوشپرهای بلند و خط بالی اش دیده می شود.
پرنده ای نسبتا تک‌زی است .
مگس گیر خال دار روی شاخه ها به صورت موجی پرواز کرده و حشرات را در هوا شکار می کند.