همه ما از شنیدن آواز پرندگان لذت می بریم، اما آنها برای زیبایی نمی خوانند. آواز از نظر آنها وسیله ای برای انتقال پیام و برقراری ارتباط است. پرنده سعی می کند در این کار مهارت کسب کند تا پیام خود را بهتر برساند
پرنده ها در هر محیطی که باشند، صدای آنها به گوش می رسد. آنها آواز خود را طوری تغییر می دهند که در محیط زندگیشان به خوبی شنیده شود. آواز یک پرنده میزان قدرت، سلامت و هوشیاری او را نشان می دهد، چون خواندن به انرژی نیاز دارد. تنها پرندگان قوی می توانند آوازی بلند و مداوم بخوانند و در عین حال مراقب باشند که طعمه درندگان نشوند. به نظر می رسد که بلندترین آواز جهان پرندگان متعلق به مرغ شاخه نشین Superb Lyrebird باشد. آواز بوتیمار هم یکی از بلندترین آوازهاست. علاوه بر این صدای بوتیمار تا فاصله زیادی از محل سکونت او شنیده می‌شود. بوتیمار شب و روز آواز می خواند به این امید که یک ماده به قلمرو او بیاید.

به دنیای شگفت انگیز پرندگان و پرنده نگری خوش آمدید!
اگر شما علاقمند اید که پرندگان اطراف منزلتان را ببینید و یا تمایل دارید دور دنیا را مسافرت کنید تا تمامی 10،000 گونه پرندگان را مشاهده کنید این ده نکته را برای شروع حتما به خاطر داشته باشید:

نکته اول:

شما یک راهنما برای مکانی که می خواهید پرنده را مشاهده کنید داشته باشید که یک کتاب راهنما است با تصاویری از پرندگان و نکاتی برای شناسایی آنها. در ایران در حال حاضر بهترین کتاب موجود کتاب پرندگان خاورمیانه می باشد که البته به زبان انگلیسی است. البته کتاب پرندگان ایران انتشارات محیط زیست هم هست که البته نایاب است.
هنگامی که با پرندگان اطراف خانه  و شهر خود آشنا شدید می توانید از سایر کتابها نیز بهره بگیرید.

از نظر اکولوژی، قریب سه چهارم سطح ایران نیمه خشک تا خشک محسوب می‌شود که شامل کوهستانهای با گیاهان کم و پراکنده، استپ‌های خشک و بیابان‌ها است. این مناطق خشک وسیع بخشی از یک کمربند بیابانی بزرگ را تشکیل می‌دهد که از صحرای آفریقا شروع شده، به سمت مشرق تا ماوراء قفقاز، افغانستان و آسیای مرکزی ادامه پیدا می‌کند. در نتیجه فون  پرندگان قسمت بزرگی از ایران متشکل از گونه‌های بیابان دوست می‌باشد که بسیاری از آنها در سراسر کمربند بیابانی مذکور یافت می‌شوند. از بین این گونه‌ها می‌توان «دودک»، «هوبره»، «کوکر خالدار» ، «چکاوک هدهدی» و «سهره‌ی صورتی» را نام برد. البته باید در نظر داشت که در نواحی خشک و بیابانی رویهمرفته تعداد گونه‌ها خیلی محدود است. در حقیقت تنها 45 گونه از پرندگانی که در ایران زادو ولد می‌کنند مختص این‌گونه نواحی گرم و خشک هستند. با وجود این کشور ایران به نسبت مساحتش دارای فون پرندگان غنی و شایان توجهی است، زیرا طبق اطلاعات و قرائن موجود بیش از 350 گونه پرنده در این کشور زادو ولد می‌کنند. این تنوع قابل ملاحظه به علت موقعیت جغرافیائی خاص ایران در بین چند منطقه‌ی «زیست جغرافیائی» مهم است که هر یک از آنها پرندگانی مخصوص به خود دارند.

بسیاری از اشخاص با وجود آنكه به پرندگان علاقه و دلبستگی دارند، صرفاً به این دلیل كه به قول خودشان «نمی‌توانند یك چكاوك را از یك گنجشك تشخیص دهند» از پی‌گیری در امر شناسائی و مطالعه دقیق پرندگان خودداری می‌ورزند. گروهی دیگر ظاهراً از نام‌ها و اصطلاحات نامأنوس مربوط به پرندگان ترس دارند، ولی لذت بردن از عالم پرندگان، چه به طور مداوم و چه گهگاه، نه معلومات وسیع می‌خواهد و نه تخصص دانشگاهی. همان كسانی كه ادعا می‌كنند تفاوت چكاوك را با گنجشك نمی‌دانند، مسلماً كلاغ، كبوتر، اردك، جغد و بسیار از پرندگان مربوط به خانواده‌های گوناگون را می‌شناسند و در حقیقت ندانسته راه درازی را در زمینة شناخت پرندگان پیموده‌اند.