نام انگلیسی : Cattle Egret

نام فرانسوی : Heron garde-boeufs

نام علمی (لاتین) : Bubulcus ibis

چطور پیدایش کنیم :

50 سانتی‌متر ؛ از دور سفید بنظر می‌آید ، از اگرت کوچک اندکی کوچکتر ولی پرجثه‌تر و گردنش کلفت‌تر است . گلویش برآمده و مشخص می باشد ، از نزدیک به‌وسیله دسته پرهای دراز نخودی رنگ روی تارک ، سینه و جبه تشخیص داده می شود . در زمستان رنگ نخودی این قسمت‌ها خیلی کمرنگ است . در فصل زادوولد منقار زردرنگ با قاعده قرمز دارد و پاهایش تقریبا قرمز است . در زمستان زردی منقار کمتر و پاهایش تیره رنگ می شود . چشم‌های قرمز رنگ دارد . پرنده نابالغ فاقد دسته پرهای نخودی رنگ است ، منقاری زرد رنگ و پاهای قهوه‌ای مایل به سبز دارد . پرواز و حرکات گاوچرانک شبیه اگرت کوچک است . پرنده‌ای است اجتماعی . برخلاف اگرت کوچک معمولا در میان گله‌های گاو تغذیه می کند . در حال پرواز ممکن است با حواصیل زرد اشتباه شود .

زیستگاه :

کمتر از حواصیل‌های دیگر به آب بستگی نشان می دهد . معمولا در حال تغذیه همراه با گله‌های گاو در علفزارها ، باتلاق‌ها و فضای باز و خشک دیده می شود . بطور دسته‌جمعی و اغلب همراه با گونه‌های مشابه در نیزارها ، بوته‌زارها و یا روی درخت‌ها در خشکی و یا در مجاورت آب آشیانه می سازد .

پراکندگی :

گاوچرانگ پرنده ای ست که از پراکندگی نسبتا فراوانی برخوردار است و بطور کلی تابستان ها در مناطق ساحلی دریای خزر دیده می شود ، تعدادی از آنها زمستان‌ها در ایران باقی می مانند .