یکی از پرندگان خانواده دارکوبها است. اندازه اش بین 31 تا 36 سانتیمتر و طول بالهایش بین 45 تا 51 سانتی متر است. نر و ماده این پرنده هم شکل هستند، دارکوبی است بزرگ با سطح پشتی سبز تیره ، سطح شکمی سبز مایل به خاکستری کمرنگ و تارک قرمز که دمگاه و قسمت پایین پشت آن زرد رنگ میباشد که این زردی هنگام پرواز بیشتر خود نمایی می کند. طرفین سر و نوار شاربی خیلی پهنی دارد که وسط آن قرمز می باشد . پرنده نابالغ کمرنگتر است و به طور مشخص خالخال و رهراه است. منقار و پاهایش خاکستری است، با بدنی قائم و بهطور آهسته روی زمین جست می زند . پروازش موجی و پردامنه است و بین هر حرکت بالا رفتن ، بالبستهرویهای نسبتا طولانی دارد.
دارکوب سبز
این دارکوب اروپایی آسیایی بر خلاف بسیاری از دارکوبها بیشتر وقت خود را روی زمین میگذراند او از حشرات تغذیه میکند و در شکار مورچه به وسیله زبان خیلی بلندش متخصص است او زبان خود را در زمانی که به آن احتیاج ندارد در داخل جمجمه اش میپیچاند و جمع میکند اما وقتی زبانش را بیرون میآورد و دراز میکند طول زبانش چهار برابر طول بدنش میشود و با بزاق چسبناک روی زبانش حشرات را شکار می کند.
پرنده باهوشی است معمولا سعی می کند خود را از دید شما پنهان کند. اگر صدایش را بر روی درخت نزدیکتان شنیدید. اما نتوانستید پیدایش کنید، مطمئن باشید پشت شاخه روبروی شما پنهان شده است.
مانند دیگر گونه های دارکوب ها درخت را سوراخ می کند اما صدای سوراخ کردن درخت این گونه مانند گونه های دیگر طنین افکن نیست.
زیستگاه :
جنگلهای برگریز ، پارکها ، کشتزارها ، زمینهای غیر محصور با درختهای پراکنده .
در سوراخ هایی که در درختها ایجاد می کند ، آشیانه می سازد .! سوراخ آشیانه آن از سایر گونه های دارکوب بزرگتر اما شبیه است.
در اردیبهشت و خرداد بین 5 تا 7 تخم سفید براق می گذارد.
آشیانه دارکوب سبز
صدای پرنده:
از آنجایی که پیدا کردن این پرنده کمی سخت است، بهترین راه شناخت مکان زندگی او صدای اوست صدای این پرنده شبیه خنده قهقه است "plue, plue, plue ". حتما آن را به خاطر داشته باشید. طبق افسانه های قومی صدایش هشدار برای باران است و گاهی اوقات او را پرنده باران نیز نام نهاده اند.
پراکندگی :
دارکوب سبز از جمله پرندگان بومی ایران است و از پراکندگی نسبتا فراوانی برخوردار است .!
زرده پره 
