میش مرغ

نر 100 سانتی‌متر ، ماده 75 سانتی‌متر ، به آسانی از روی اندازه بسیار بزرگ بدن فربه ، گردن و پاهای دراز و کلفتش تشخیص داده می شود . سر و گردنش به رنگ خاکستری روشن است . پرنده نر سبیل بلندی مرکب از موپرهای سفید دارد ، سطح پشتی نخودی سیر با راهراه های عرضی سیاه دارد . سطح شکمی آن سفید و سینه اش به رنگ بلوطی است . پرنده ماده کوچکتر است و نوار سینه ای را ندارد . این پرنده در پرواز بالهایش بطور کلی سفید بنظر می رسد ، با انتهای گسترده و سیاه ، گردن و بالها در این حالت کشیده است . بال زدنش اهسته ، منظم ، ولی پرتوان است ، در حالی که سر خود را بالا می گیرد به آرامی راه می رود . پرنده ای بینهایت محتاط می باشد و نزدیک شدن به آن دشوار است ، معمولا به صورت گله های کوچک دیده می شوند که در آن تعداد ماده ها بیشتر است ، ولی در فصل زادوولد ، فقط نرها دسته دسته دیده می شوند . این پرنده به وسیله اندازه خیلی بزرگ و نداشتن رنگ سیاه روی گردن ، از هوبره های دیگر مشخص می شود

زیستگاه :

در دشتهای وسیع بی درخت ، زمینهای استپی و مزارع وسیع گندم و جو و امثال آن زندگی و وزاد و ولد می کند.

پراکندگی :

میش مرغ پرنده‌ای است بومی ایران ، ولی تعداد آنها بسیار کم است ، این پرنده زیبای ایرانی از جمله گونه‌های کمیاب دنیا محسوب می شوند و در ایران به شدت در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد و در حال حاضر ، تعداد معدودی از این پرنده ، زمستانها به ایران می آیند .

< بعد

برگشت به قبل

بهره گیری از مطالب پرندگان ایران با ذکر نام منبع روا می باشد.
طراحی گروه طراحی وب Anothervista