اندازه اش 15 سانتیمتر است ؛ این پرنده دارای دو خط بالی سفید و مشخص است و در پرواز شاهپرهای سفید کنار دمش نمایان می شود . پرنده نــر سطح شکمی قهوهای مایل به صورتی ، جبه بلوطی رنگ ، دمگاه تقریبا سبز ، تارک و پس گردن کبود دارد . سطح پشتی پرنده ماده قهوهای مایل به زیتونی کمرنگ است و سطح شکمی آن به همین رنگ ، ولی روشنتر می باشد . پرندهای اجتماعی است و جز در فصل زادوولد اغلب همراه با سهرههای دیگر دیده می شود . نــر و ماده غالبا در دستههای جداگانه پرواز می کنند . پروازش موجی است .
دمگاه سبزش بهترین نشانه تشخیص آن از سهره سر سیاه است که دمگاه سفید دارد .
سهره جنگلی
سِهرِهٔ جَنگَلی (بلبل آوازخوان، خوبیسه، بلبل خمسه، کاهسهره) یکی از پرندگان آوازخوان است.این پرنده از راستهٔ گنجشکسانان (Passeriformes)، خانوادهٔ سهرگان (Fringillidae)، جنس فرینجیلا (Fringilla) است.
سهره جنگلی ( Chaffinch ) که با اسامی محلی دیگری همچون بلبل آوازخوان ، خوبیسه و یا خمسه نیز شناخته می شود چند سالی است که به دلیل زیبایی ظاهر و آواز زیبایش جایگاهی ویژه در بین علاقمندان به پرندگان آوازخوان یافته است . پرورش و نگهداری از این پرنده در قفس در برخی کشور ها به سال های دور باز می گردد . این پرنده به خصوص در کشورهای اروپایی بسیار محبوب و مورد توجه مردم است تا جایی که در کشوری همچون بلژیک این پرنده به عنوان یک پرنده قفسی محبوب شناخته شده و حتی مسابقات آوازخوانی این پرنده در برخی مناطق برگزار می شود .
این پرنده یکی از بزرگ ترین سهره های موجود در ایران با 18 سانتیمتر طول می باشد . منقار مخروطی ، پاهای تیره رنگ و دو نوار سفید کاملاً مشخص در بال ها از خصوصیات عمومی پرنده نر و ماده و جوان می باشد .
پرنده نر کاملا متفاوت از پرنده ماده می باشد . سر آبی رنگ مایل به خاکستری ، گوشپرها و سینه و شکم قهوه ای متمایل به نارنجی ، روتنه قهوه ای یا بلوطی رنگ ، دمگاه سبز رنگ ، دو نوار بالی سفید در بال های تیره رنگ و نیز اثراتی از رنگ زرد در بال ها از خصوصیات پرنده نر است . همچنین منقار پرنده نر به خصوص در فصل جفت گیری و در زمان مستی به رنگ خاکستری در می آید و در فصل پاییز و زمستان منقار بی رنگ می شود . بالای منقار و در ناحیه پیشانی پرنده نر لکه سیاه رنگی دیده می شود . البته در فصول پاییز و زمستان رنگ پرها در پرنده نر کم رنگ تر می شوند و منقار نیز بی رنگ می گردد .
پرنده ماده و پرنده جوان مشابه بوده و اثری از رنگ آبی و نارنجی در سر ندارند و به طور کلی به رنگ خاکی می باشند البته دمگاه پرنده ماده نیز مثل پرنده نر سبز رنگ است . نوار بالی سفید رنگ در پرنده ماده و جوان نیز دیده می شود .
خارج از فصل تولید مثل از انواع دانه ها تغذیه می کند و در فصل تولید مثل علاوه بر دانه ها از حشرات نیز تغذیه می نماید . بهترین غذا برای نگهداری این پرنده در قفس مخلوط ارزن و کتان است .
سهره جنگلی
صدای پرنده:
سهره جنگلی پرنده ای آوازخوان بوده که تنها پرنده نر آواز می خواند . به طور کلی آواز پرنده نر سهره جنگلی نسبت به آواز سایر سهره ها بلند و رساتر بوده و از مسافت نسبتاً دور شنیده می شود . علیرغم بلندی آواز ، مدت زمان هر قطعه از آواز سهره جنگلی کوتاه بوده و حداکثر به پنج ثانیه می رسد . تکرار قطعات آواز نیز در طول یک دقیقه می تواند به 10 ( ده ) بار برسد .
آواز سهره آوازخوان از تنوع نسبتاً کمی برخوردار است و این پرنده بین دو تا سه نوع آواز دارد . نکته جالب در مورد این پرنده وجود لهجه های محلی در این پرنده است ، یعنی لهجه آواز این پرنده در مناطق مختلف متفاوت از هم می باشد . آواز این پرنده غالباً در فصل بهار و تابستان شنیده می شود و معمولاً در فصول پاییز و زمستان به ندرت آواز این پرنده را می شنویم . سایر اصواتی که این پرنده در حین پرواز و یا در هنگام تغذیه و ... از خود ساتع می کند بسیار متنوع بوده و در تمام فصول سال شنیده می شود . به طور کلی زمان اوج آوازخوانی سهره جنگلی در فصل بهار و زمانی است که پرنده در حال انتخاب جفت و یا لانه سازی است و در این حالت اصطلاحاً پرنده مست شده است که از نشانه های مستی سهره آوازخوان رنگ درخشان پرنده و منقار خاکستری مایل به بنفش آن است .
زیستگاه:
درجنگل ها زندگی می کند، پرچینها ، جنگلها ، زمینهای غیرمحصور ، باغها و کشتزارها را نیز برای زندگی بر می گزیند، در میان بوتهها یا روی درخت و اغلب در ارتفاع کم آشیانه می سازد .
پراکنش :
در کشور ما در نواحی جنگلی شمال و شمال غرب و تا حدودی غرب کشور زندگی می کند ولی در فصل زمستان در نواحی مرکز و جنوب غرب نیز دیده می شود ومعمولاً در نوک بالاترین شاخه درخت می نشیند .
